Zabytki i ciekawe obiekty

Pomimo swej długiej historii Drezdenko nie może się pochwalić zabytkami tej klasy co np. mury obronne w Strzelcach Krajeńskich czy zabytki architektury średniowiecznej w Dobiegniewie. Liczne wojny dokonały swego a to z powodu charakteru jaki miało to miasto – zawsze stacjonowały tutaj jakieś wojska: a to załoga krzyżacka, a to oddziały brandenburskie w Twierdzy, Szwedzi, a to okupacja rosyjska (w sumie trzykrotnie), francuska i oczywiście przeróżne formacje niemieckojęzyczne, które też „domagały się opieki”. Ludność miasta żyła w ciągłym zagrożeniu. Kontrybucje płacone okupantom w różnych okresach wcale nie wpływały na bogacenie się Drezdenka. W pewnym momencie nawet zrezygnowano z odbudowy części murów obronnych (XV w.) a zniszczone miejsca uzupełniono drewnianą palisadą (ze względów oszczędnościowych). Nie istnieje niestety żadna ikonografia opisująca średniowieczne obwarowania miasta. Wiadomo tylko, że były takie i nawet znane są nazwy dwóch bram: Niemiecka (Deutsches Tor) i Polska (Polnisches Tor). Wiadomo też, gdzie się mogły znajdować (Niemiecka Brama – w okolicy dzisiejszego urzędu pocztowego, Polska Brama – przy południowym wylocie dzisiejszej ulicy T. Kościuszki). Później rolę bram przejęły bramy Twierdzy. Po murach pozostał jedynie ślad w postaci kształtu ulicy Wiejskiej (niegdyś biegnącej wzdłuż tych umocnień. Po zamku krzyżackim zostały tylko ślady na starych planach miasta oraz niewielki pagórek przez Niemców nazywany Schlossberg). Wygląd tych drezdeneckich obwarowań możemy sobie jedynie wyobrazić na podstawie porównań z pochodzącymi z podobnych okresów podobnymi obiektami w pobliskich miastach. Przypuszcza się, że mury miejskie zostały zniszczone w czasie wojny trzydziestoletniej a nawet nieco wcześniej – po zbudowaniu Twierdzy, ponieważ nie musiały spełniać już swojej roli. Wiadomo, że rozbiórka resztek obu bram oraz pozostałości zamku, w zabudowaniach którego przez kilka lat w II połowie XVIII w. miał swa siedzibę Ratusz Miejski (zastępczo), nastąpiła gdzieś w drugiej połowie XIX w.

Dzisiejsza zabudowa miasta to w większości kamieniczki szachulcowe (otynkowane jeszcze w XIX w. przez co zatraciły swój oryginalny charakter) pochodzące z przełomu XVIII i XIX w. jednopiętrowe a przy ulicach Wiejskiej i Łąkowej domki parterowe. Dużo dziewiętnastowiecznego historyzmu (jak w wielu tego typu miasteczkach) oraz sporo secesji i geometrycznej i z motywami roślinno-zwierzęcymi. Znajdzie się coś dla miłośników obiektów militarnych – pozostałości XVII wiecznej twierdzy oraz resztki bunkrów odcinka Wału Pomorskiego z potężnym Jazem na Noteci.

Proszę wybrać jedną z podstron z listy poniżej!

Podziel się na:
  • Facebook
  • del.icio.us
  • Śledzik
  • Twitter
  • Blip

Zostaw komentarz

Aby dodać komentarz: Wypełnij pola "Imię i nazwisko lub nick" oraz "e-mail" (wymaga potwierdzenia przez administratora)